Een website kan gevonden worden door een URL (Uniform Resource Locator) in te geven. Een domeinnaam is een manier om netwerken, servers en computers te vinden. Domeinnamen worden gebruikt als hostnames die als een component zichtbaar zijn in URL’s voor de vindbaarheid en weergave van websites op het wereldwijde web (www).

Een domeinnaam maakt deel uit van het Domain Name System (DNS). Domeinnamen worden samengesteld op basis van vaste regels en procedures. Deze namen worden centraal vastgelegd, ieder domein heeft één eigenaar. Consumenten en bedrijven kunnen niet rechtstreeks domeinnamen registreren, dit wordt via een intermediair uitgevoerd die een domeinregistrant genoemd wordt. In praktijk zullen dit vaak bedrijven zijn die ook webhosting en verwante diensten leveren.

Zelfde domeinnaam, andere website #

Aan een domeinnaam wordt een extensie gekoppeld, bijvoorbeeld .nl of .com. Voor de bezoeker maakt het in principe niet uit welke extensie er achter de URL staat, zolang de juiste extensie maar ingevuld wordt. Zo is het mogelijk dat dezelfde domeinnaam met .nl extensie naar een heel andere website verwijst dan dezelfde naam met een .com extensie. Grote bedrijven die internationaal opereren zullen doorgaans van ieder land waar ze actief zijn de domain name registeren met de toepasselijke extensie, op voorbehoud dat de naam nog vrij is.

Een bedrijf kan ervoor kiezen om gelokaliseerde websites in te richten per extensie, het is ook mogelijk om meerdere URL’s door te verwijzen naar dezelfde website. De content op de server staat namelijk los van de domeinnaam, via domain forwarding kan bepaald worden wat de eindbestemming is. In de logs kan vervolgens worden uitgelezen via welke URL een bezoeker op de centrale website is gekomen.

Hoewel .com vaak wordt geassocieerd met Engelstalige websites is deze extensie bedoeld voor websites waar commerciële activiteiten plaatsvinden. Bol.com is bijvoorbeeld een webshop gericht op Nederland.

Keuze voor een domeinnaam #

Het ligt voor de hand om de bedrijfsnaam als domeinnaam te nemen. Als dit een generieke naam betreft kan deze naam al bezet zijn. Tenzij het duidelijk verwijst naar een persoon of bedrijf is het niet mogelijk om een naam die bezet is te claimen. Het is wel mogelijk om een bezet domein te kopen of verkopen. Er zijn bedrijven die zich toeleggen op de handel in domeinnamen. Als namen geclaimd worden met de intentie om deze naam aan een specifiek persoon of organisatie te verkopen dan wordt dit ‘squatting’ of in het Nederlands kapen genoemd.

Top-level, second-level, third-level domains #

Een top-level domain staat in de root van het DNS systeem. De eerste extensies werden in de jaren tachtig bepaald, later zouden er meer volgen. In 2009 waren er naast 21 algemene extensies ook nog 250 domeinen voor landen. In 2016 zouden er 1000 top-level domeinen in gebruik zijn. Er zijn enkele merken die hun eigen top-level domein bezitten zoals BMW en Google. Door creatieve combinaties te maken kunnen nieuwe woorden ontstaan, zo maakt Youtube gebruik van youtu.be om directe links te genereren.

Bij een second-level domein staat er nog een naam links van de primaire extensie, bijvoorbeeld .co.uk voor Engelse websites voor e-commerce. Er kunnen nog meer onderverdelingen gemaakt worden met vrijwel geen beperkingen. Second-level domeinnamen wordt bijvoorbeeld gebruikt voor webmail servers zoals @gmail.com.

Handig artikel voor je?
Updated on september 1, 2021